از علی آموز اخلاص عمل

شهید آیت الله مطهری می‏فرمایند: امیرالمؤمنین با خوارج بر اساس آزادی و مردم سالاری رفتار کرد. او خلیفه بود و آنها رعیتش بودند. اعمال هرگونه سیاستی برایش مقدور بود، اما او زندانشان نکرد و شلاق‏شان نزد و حتی سهم‏شان را از بیت‏المال قطع نکرد. به آنها نیز همچون سایر افراد می‏نگریست.

رسول خدا(ص) درباره ایمان علی(ع) فرمودند: اگر تمامی آسمان‏ها و زمین در یک کفه ترازو و ایمان علی(ع) در کفه دیگر ترازو قرار گیرد، ایمان علی سنگین‏تر خواهد بود.

شمع بیت‏المال را خاموش کردن و حساسیت فوق‏العاده حضرت در اجرای عدالت و احقاق حقوق مردم، تلاش خستگی‏ناپذیر در آبادانی زمین‏ها و وقت کردن آنها در راه خدا، نالیدن از قلت توشه آخرت و در هر فرصتی سر به نماز و سجده داشتن، راضی نبودن به یک روز حاکمیت ظلم و جور، منشوری چنان ماندگار به مالک دادن، راضی نبودن از ابن عباس برای به تأخیرانداختن پرداخت وام، شمشیر خود را برای خرید یک پیراهن فروختن، قوت خویش به سائل دادن و خود گرسنه ماندن، مردم شهر انبار را از دویدن در جلوی خود پرهیز دادن، نگرانی برای یتیمی فرزندان شهید و معیشت خانواده شهدا و هزاران فضیلت دیگر تنها اندکی از بسیار و قطره‏ای از دریای سرشار فضایل حضرت است.

تحجر و عصبیت دل را سخت و سیاه می‏کند و می‏میراند. خوارج که به عبادت شهره تاریخ شده‏اند عقل را در جمود مدفون کردند و بر علی، برترین وصی خداوند تیغ کشیدند. آنان بعد از واقعه نهروان در مکه جمع شدند و بر کشتگان‏شان می‏گریستند. اینجا بود که مصمم به شهادت امیرالمؤمنین(ع) شدند. از اینرو ابن ملجم مرادی، در شب‏نوزدهم رمضان سال چهلم هجری فرق عدالت را شکافت.

علی در آن شب پیوسته از خانه بیرون می‏رفت و به آسمان نگاه می‏کرد و قرار نداشت. آیا امشب، همان شب موعود است؟

پس از اینکه ندای “به خدای کعبه قسم که رستگار شدم ” بر آسمان اوج گرفت اینگونه برای عزیزانش فرمود :

من شما و همه فرزندان و خاندانم را و همه كساني را كه اين پيام من به آنها مي­رسد، به تقواي الهي و نظم امور خود، و آشتي با يكديگر (اصلاح ذات­البين)، سفارش مي­كنم؛ زيرا من از جد شما محمد (صلي­الله عليه و آله و سلّم) شنيدم كه فرمود: «اصلاح و آشتي بين مردم، بهتر است از نماز و روزه ساليان».

خدارا! خدارا! در توّجه به «قرآن» هشيار باشيد تا بيگانگان در عمل به قرآن از شما پيشي نگيرند!امام علي (ع)- شهيد محراب- از همه مؤمنان مي­خواهند كه در قيام به صلوه از هيچ كوششي دريغ نورزند؛ و شهادت در محراب، زيباترين شهادت­ها است.

اي پسران عبدالمطلب نكند شما بعد از شهادت من، دست خود را از آستين بيرون آوريد و در خون مسلمانان فرو بريد و بگوييد اميرمؤمنان كشته شد (و اين بهانه­اي براي خون­ريزي شود). بدانيد جز قاتل من نبايد كسي به خون كشته شود.

کمی بیشتر در رفتار او تامل کنیم ….