در چنین روزی آخرین فرستاده خداوند به دیدارابدی محبوب خود شتافت. در شرایطی که همه چیز از مظلومین تمام عیار ایشان خبر میداد . رحلت پيامبر اكرم (ص) براى حكومت اسلامى و امت اسلام حادثهاى سخت و جانسوز بود .او كسى است كه اخلاق انسانى و ملكات عاليه را در زمانى كوتاه آن چنان در دل مسلمين گسترش داد كه از هيچ، همه چيز را ساخت! او با رفتار و كردارش گردن كشان عرب را به تواضع، و زورگويان را به رأفت، و تفرقه افكنان را به يگانگى، و كافران را به ايمان، و بت پرستان را به توحيد، و بى پروايان را به پاكدامنى، و كينه توزان را به بخشايش، و بيكاران را به كار و كوشش، و درشتگويان و درشتخويان را به نرمخويى، و بخيلان را به ايثار و سخاوت، و سفيهان را به عقل و درايت، رهنمون و آنان را از جهل و ضلالت، به سوى علم و هدايت رهبرى فرمود.
حضرت علی(ع) مىفرمايد: ؛ پدر و مادرم فدايت اى پيامبر خدا، با مرگ تو رشتهاى پاره شد كه در مرگ ديگران چنين قطع نشد و آن نبوت و فرود آمدن پيام و اخبار آسمانى بود . مصيبت تو ديگر مصيبت ديدگان را تسلى دهنده ست يعنى پس از مصيبت تو ديگر مرگ ها اهميتى ندارد . و از طرفى اين يك مصيبت همگانى است كه عموم مردم به خاطر تو عزادارند . اگر نبود كه امر به صبر و شكيبايى فرمودهاى و از بىتابى نهى نمودهاى آنقدر گريه مىكردم كه اشك هايم تمام شود . و اين درد جانكاه هميشه در من مىماند و حزن و اندوهم دائمى مىشد. كه همه اينها در مصيبت تو كم و ناچيز است.» (نهج البلاغه (صبحى صالح) خطبه 235 . )
سختى مصيبت رحلت پيامبر به قدرى بود كه امام على مىفرمايد: « فضجت الدار الافنية(نهج البلاغه (صبحى صالح) خطبه 197. )؛ گويا در و ديوار خانه فرياد مىزد.»
شاید این روز بهانه ای باشد تا مروری بر سیره های عملی پیامبر اکرم کنیم و از دغدغه های آن خورشید فروزان بیشتر آگاه شویم .
در باب مظلومیت پیامبر اکرم مطالب زیر را که شخصا مطالعه نمودم را پیشنهاد میکنم :
درباره مظلوميت امام رضا (ع) هم مطلب بزار …