دکتر علی شریعتی

پست جالب و پرمحتوایی بود به شرط اینکه ما انسانها یاد بگیریم که چطور در شرایط دشوار وبن بست های زندگی با مشکلات روبرو بشویم . شاید هر کدام از ما به روش خودمون عمل کنیم و به نظر مون بهترین کار ممکن را انجام داده باشیم اما مهم اینکه بعد از ازدواج یاد بگیریم و بپذیریم که دیگه یک من تنها نیستیم و باید با تفکر ما بودن به زندگی ادامه بدهیم ؛ البته این به آن معنا نیست انسان تمام فکر و ذهنش را معطوف به بر آورده کردن خواسته های همسرش بکند , چون در این صورت بعد از یک مدت کوتاه از این نوع زندگی خسته می شود!و….
به نظر من یکی از بهترین روش های حفظ پیوند ازدواج و محکمتر کردن آن این است که سعی کنیم واقعا زندگی کنیم نه اینکه زنده مانی. اکثریت ما بعد از یک مدت که از زندگی مشترکمون میگذرد دچار روزمرگی و روزمرگی می شویم بعد به زیستن ادامه می دهیم و انگار نه اانگار که روزی عاشق همسرمون بودیم و سنگ بنای ازدواجمون را با عشق پایه ریزی کردیم..
منظورم این نیست که روز ده بار به هم بگوییم عزیزم دوستت دارم و…
البته گفتن همین یک جمله در جای درست می تواند کلید حل خیلی از مشکلات باشد.!

بایددر عین تعهد و پایبندی به بنیان خانواده سعی کنیم از هر موقعیتی برای شناخت بیشتر همسرمون استفاده کنیم و در عین حال دست از خودشناسی هم بر نداریم
واز همه اینها مهمتر این است که در هر لحظه ای توکلمون به خدا باشد.
موفق و پیروز باشید

man chandin mavared ro ba tavajoh be inke mojarad hastam shakhsan didam va tajrobe kardam ke dar bazy az khanevade ha einan moshkel za mishan

mosalaman tamame mabahese bala bar asase tajrobiat hastand va man hatman say mikonam azashun dar zendegie khodam che mojardy che moteahely, estefade konam

sarboland bashid