روز مادر ؛ روز زنی با تار و پود زندگی و مهربانی

در پست  روز جهانی مادر ؛ میخکی که Anna در باغ عشق بنیان نهاد” از اینکه روز مادر در جهان بنیان نهاده شد صحبت کردیم . در پست  “نگاه فرزند ؛ تولدی دوباره برای یک مادر” نیز از میزان محبت مادری و نقش ان در تربیت فرزندان صحبت کردیم اما دیروز روزی متفاوت از بقیه بود. چون این روز , روز مادر ایرانیست و از سوی دیگر منتسب به نام دختر پیامبر حضرت فاطمه زهرا (س) است .

دیروز روز مادر بود . روز زنی که از بدو تولدم در وجودش ترنم حیات را دیدم تا اکنون که وقتی بوسه بر دستانش میزنم باز گرمی عشق و زندگی میبینم . چه زیباست این خط که به ذهنم خطور میکند : عشق مادر عشقیست که فرشتگان به آن سجده میکنند .

چه حس شیرینیست تماشای منظره ای که مادر آشفته متوجه فرزند کوچکش میشود که تمنای به آغوش کشیدن اش را دارد . براستی چه شده است که مادر اینگونه خود را در اتش عشق فرزند میسوزاند و چیست ان عصاوه وجودی وی که هنگام به اغوش کشیدن فرزند به او تزریق میشود و قوی تر از هر مسکنی او را آرام میکند !

شک نمیکنم که هیچ ‌زنی به جز مادر در زندگی پیدا نمی‌شود که عشق و جوانی و مال و آرزوی خود را در اختیار کسی قرار دهد. مطمئنم که در زندگی بشر مادر بستر همه محبت ها و آرامش هاست . هر کدام از ما در لحظات اندوه و ناراحتی ،تنها مادر را تسلی بخش خود میدانیم و هنگام نومیدی و بدبینی او را روزنه امید و در هنگام افتادگی و ناتوانی او را منبع نیرو و قدرت . مادر سرچشمه نوازش و محبت، سکون و آرامش روح است و بس ……..

بی‏تردید، سرنوشت هر انسانی، ریشه در روحیات و خصلتهای کسانی دارد که در دوران طفولیت، نزدیکترین انسانها به او بودند. از طرف دیگر، در این دوران، از انجایی که مادر نزدیکترین فرد به انسان است , نقش ریشه ای و سازنده وی در تشکیل ساختار فرهنگی و اجتماعی فرزند اهمیتی وصف نشدنی دارد.روح انسان به گونه‏ای ساخته و پرداخته شده که نیاز به محبت و عطوفت، یکی از اساسی‏ترین نیازهای روحی او محسوب می‏شود؛ بدین جهت کودکان محروم از این نیاز فطری، دچار کمبودها و مشکلات روانی و گاه نواقص جسمی خواهند شد .یاد میکنیم از مادرانی که در بین ما نیستند اما نامشان همچنان گرما بخش محفل های ماست .

در این لحظه نام بردن از حضرت زهرا (س) را مایه زینت این پست خود میدانم .بله , حضرت فاطمه(س) که خود از سرچشمه محبت و عطوفت رسول خدا(ص) سیراب گشته و قلبش کانون محبت به همسر و فرزندان خود بود در این جهت نیز وظیفه مادری خود را به بهترین شکل، انجام می‏داد.در خطبه 399 نهج البلاغه از سلمان شرح حالی میبینیم که در چند جمله چگونه نگاه مادر به فرزند را نمایش میدهد . سلمان می‏گوید: روزی فاطمه زهرا(س) را دیدم که مشغول آسیاب بود. در این هنگام، فرزندش حسین گریه می‏کرد و بی‏تاب بود. عرض کردم، برای کمک به شما آسیاب کنم یا بچه را آرام نمایم؟ ایشان فرمود: من به آرام کردن فرزندم اولی هستم، شما آسیاب را بچرخانید.