فتح خرمشهر ؛ وقتی خون سرخ ایرانی آسمان آبی را برایم رقم میزند

با وجودی که درباره خرمشهر آنچه به یاد دارم همه و همه از تاریخ شفاهی روایت شده است اما بقدری برایم ملموس است که گویی خود در آن زمان نظاره گر این حماسه بوده ام . بله حماسه کوچکترین واژه ای است که میتوان برای بیان بزرگی این رویداد تلخ و شیرین بکار برد .در ذهنم وقتی نام خرمشهر را فرا میخوانم کلماتی چون خون , ویرانی , فریاد , نگاه مضطرب مادر , مرگ , غرور , تعصب , وطن , هجوم , گذشت و…. برام تداعی میشود . جایی که گذشت معنای خود را فریاد میزند .

فضا غم آلود و دل ها سرشار از غصه . دشمن با مدرن ترین تجهیزات که در اختیارش قرار گرفته تا دندان مسلح امده است تا بماند . دیوار کوچه های خرمشهر نیز این چنین نقاب زده اند . و این سو جوانانی که با صلابت , بدون اینکه آموزشی در خور جنگ دیده باشند وارد میدان میشوند . چه دیدنیست وقتی خون و آه زنان و فرزندان این خطه گریبان گیر انان میشود . زنانی که تا اخرین لحظه برای رهایی تلاش نمودند و فرزندانی که در کارزار خون و آتش , پاسخی برای این هیاهو نمیافتند . و اینک چه دیدنیست صحنه ای که سربازان و افسران عراقی زانو زده اند تا کسی بیاد و دستهایشان را ببندد . وقتی قدرت معنوی , غرور و تعصب ملی و آه مظلوم را میبینم موجی از حس پرواز درونم شکل میگیرد که من هم یک ایرانی ام …

خرمشهر در میان کارزار خون تنها برایم یک نماد کوچک است و زبانم چه کوتاه از بیان بزرگی ذهنیت یک رزمنده واقعی .

وقتی کسی قصد پرداختن به موضوع دفاع یا جنگ را دارد , قطعا نیاز به تجربیات خاصی دارد تا بتواند با اطلاعات کاامل و دقیق , اثری را به وجود آورد که خواننده با مطالعه آن , متوجه خام دستی و ناشیگری قلم نوسنده نشود و با اثری باورپذیر روبرو گردد . لزوم اهمیت این موضوع برایم و اشاره به ناتوانی ام در بیان واقعیت بزرگ حماسه جنگ مرا از ادامه این حدیث باز میدارد .

ذکر حدیث خرمشهر چیزیست که همچنان قلم ها برای ثبت ان مرکب کم میاورند اما در آخر به نکته ظریف دیگری نیز اشاره میکنم و ان اینست که انتشار هر مطلبی در زمینه موضوع جنگ نباید رویکرد عرفانی مجازی الهی در نظر ها ایجاد کند و جلوه ای از این باشد که گویی اساسا پدیده جنگ چیزی خوب و “مقدس” است. بار ها مشاهدده نموده ام که کسانی از واژه ” دفاع مقدس” نوعی “تقدیس” جنگ و خشونت برداشت میکنند . آیا جنگ ( به معنای دقیق تر کشتن ) که موجب از بین رفتن مال و جان انسان ها میشود , شمار زیادی را دربه در و بی سرپرست میکند , در شهر ها و روستا ها مرگ , قحطی بر جا میگذارد , باعث مصائب روحی و انسانی بی شمار میشود , کانون های خانوادگی گرم را متلاشی میکند , جوانان آینده ساز را به کام مرگ میکشاند و یا از کار افتاده میکند , زخم های عمیق بر پیکر اقتصاد و توسعه میگذارد و …. ممکن از مقدس باشد ؟ بله جنگ پدیده ای شوم است که تاریخ گواه نمونه های وحشتناک ان است.جنگ نه تنها مقدس نیست بلکه شیطانی است .اما فرق است بین جنگ و دفاع. همان قدر که جنگ و تجاوز نکوهیده است , دفاع از سرزمین و حق خود زیبا و پسندیده ااست و این همان تقدسی است که باید ترویج شود . دفاع و مقاومت موجب آبرومندی و سرافرازی در طی تاریخ است چیزی که همان جوانان در هشت سال آنرا مستحکم تر کردند.تقدس در جنگ نیست و در دفاع است و در آنچه که در نگاه جوان برق میزد و در انچه که نمیتوان با کلمات بیانش کرد.

. اگر چه خرمشهر هنوز داغ تاول‌هاي نامردي نامردمان زمان را بر چهره جوانش دارد اما دل مهربانش همچنان با صداي ضربان قلب تمامي کساني که خالق حماسه شکستن حصر و آزادي خاکش هستند مي‌تپد. اگر امروز بسياري از قهرمانان آن دوران در ميان ما نيستند، ياد و خاطره حماسه‌شان در ذهن ما جاري است.

به راستي نام خرمشهر تداعي کننده چه چيزي در ذهن شماست؟

با کلیک بر روی تصویر زیر منتخبی از تصاویر مستند مربوط به عملیات بیت المقدس را ببنید :