تاثیر هنر در زندگی انسان و نقش عکاسی بعنوان یک رسانه بصری شگرف

مدت هاس اگر دوربینم کنارم نبود اوضاع و احوالم بگونه ای بود که تحملش برای اطرافیان غیر قابل قبول بود.

خوشبختانه بشر با کلمه ” هنــــــــــر” توانست نیاز های درونی و روحی خود را ارضا نماید و هم اکنون در ابزارهای هنرمندان براحتی میتوان دوستانی صمیمی و همراهانی دوست داشتنی  برای خود یافت . در دنیای امروز برخی از الات موسیقی , برخی وسایل حمل و نقل , برخی کتاب و…. را از این میان برای خود برمیگزینند . مطمئنا این انتخاب ها ناشی از سلایق و روحیات شخصی افراد و در وهله دوم امکانات در دسترس انان میباشد . اما نکته ای که در همه انها بیشتر نظرم را به خود جلب میکند تاثیر معنوی ای است که بر انسان میگذارند . مطمئنا اگر این انتخاب ما بگونه ای باشد که جنبه معنوی و روحی ما را ارضا نماید تاثیری شگرف بر انسان خواهد گذاشت و مسلما آلات موسیقی , عکاسی (خصوصا از دنیای آفرینش )و… یکی از بهترین گزینه ها هستند چرا که علاوه بر تاثیر شگفت انگیز انها بر ذهن و قدرت آرامش بخشی آنها , توان بالایی در ایجاد موضوعات مختلف برای تفکر و اندیشیدن دارند .  اینکه میزان تاثیر گذاری و نوع انها چگونه است بحثی فراتر از توان فکری اینجانب است و کاملا تخصصی به نظر میآید اما نکته مهم گره خوردن هنر های روح نواز با آفرینش و مخلوقات است .حال در هر گرایشی که باشد. نقاشی ها ,هنر های دستی , هنر های تجسمی , موسیقی , عکاسی و…..

با این مقدمه از دوربین ها سخن به میان میاورم . در دنیای امروز با گسترش تکنولوژی و راه یابی امکانات دیجیتالی به درون زندگی اشخاص موجب پدیدار شدن زمینه های بهتری برای رشد درون و بروز سلایق افراد را رقم زده است . درحال حاضر عکاسی به دلیل انعطاف پذیری گسترده وحضور چشمگیری که نسبت به دیگر رسانه ها درزندگی اجتماعی انسان امروزی دارد، کمک کرده است که جامعه ی معاصر شناخت بهتر وکامل تری ازپیرامون خود داشته باشدو دنیا را شفاف تر ببیند . عکس ها می توانند به عنوان اسنادی تکان دهنده از وقایع، رخدادهای اجتماعی-فرهنگی, همه ی اقشار اجتماع را به چالش بکشانند .گویی مخاطب همان جا حضور دارد و احساسی بسیار نزدیک به یک مخاطب عینی را دارد . جمله ” یک تصویر گویا تر از صد ها کلمه است” بار ها به گوش ما خورده است و چه توصیف کاملی از رویارویی الفبا و پیکسل ها …. به عبارتی تاثیر پذیری از یک عکس بسیار بالاتر از کلمات است و توانایی بر پا کردن انقلاب های درونی حادی را در قلب ها داراست. گاه نوع پرداختن به یک سوژه در یک تصویر آنرا از جهان ماده جدا میکندد و فقط و فقط بار معنایی به ان میدهد , به نیاز درونی  میپردازد , به انتزاع می رساند و تأثیری  متفاوت از حضور مادی آن بر جا می گذارد. این آثار در مخاطب احساسی را بیدار می کند, به نیاز روحی اش پاسخ می گوید و یا  حتی ممکن است خاطره ای را در ذهنش متبادر سازد.

به شخصه دیدگاهم اینگونه است که عکاسان با عکس هایشان و مفهومی که در انها نمایش میدهند اندیشه های خود را در تکمیلِ اثرِ خود بیان کنند. موضوعاتِ ذهنیِ آثار هنری فرصت بیشتری را در کشف رازهای معنوی به مخاطب می دهد، در این آثار هنرمندان فارغ از نیازهای مادی و طبیعی به ماوراء می اندیشند و بر روح، احساس و تفکرِ مخاطب تأثیرمی گذارند.این دیدگاه را بار ها در صحبت های هنرمندان به ذهن سپرده ام .

صحبت در این مقوله بس دشوار و نیاز مند قلم و زبان یک هنرمند واقعی است که مرا عاجز از تامل بیش از این میدارد . نگاهی به دوربین خود میکنم و از داشتنش مغرورم.امیدوارم با توانانیی اندک خود , در همان مسیر ها قدم بردارم.