این روزها خیلی از خانم ها در خصوص تاتو کردن بدنبال اطلاعات موثق و کاربردی هیتند و من بار ها در این باره حرفایی شنیدم .اما بحث اینکه تاتو صحیح است یا ؟ فلسفه وجودی تاتو چیست و چه مزایا و یا معایبی دارد چیزیست که در کشور ما کمی کمتر به اون توجه شده . همون طور که میدونید در ایران بازار لوازن آرایشی بسیار نا بسامان و عوارض اون غیر قابل انکاره .از همین منظر هم تاتو به عنوان روشی که در اون از ابزارهای ویزه ای که با زیر پوست در ارتباطه کاربرده داره , اینه که بشدت نیازمند رعایت نکات فنی , موارد و رنگ های مجاز و روش های بهداشتی ویژه ای هست که بسیاری از پزشکان رو از انجام این روش باز داشته .در برهه ای این موضوع باعث شد تا آرایشگاه های زنانه بشدت رو به این موضوع بیارند و از انجایی که مهمترین زمینه تاتو در ایران زیباییه اینه که بشدت بازار داغی رو برای انها رقم زد . اما بهتره در این پست برای همیشه پرونده این موضوع رو ببندیم و این سوال را مطرح کنیم که : ایا تاتو درمانگر نیازهای ماست یا وایرانگر؟
“تاتو كردن(Tattooing)”اگر چه به ظاهر بحثي نو و براي عده اي سرگرمي جديد محسوب مي شود، اما ريشه در سال هاي بسيار دور داشته و نمي توان آن را موجي نو در قرن حاضر خواند.
سابقه تاتو به 6 هزار سال پيش در مصر باستان بازمي گردد. زنان و گاه مردان طبقه اشراف مصر براي تزيين خود، تاتو كرده و آن را افتخاري براي خويش مي دانستند. كشف جسد مرد تاتو شده مربوط به 4 هزار سال پيش در “اتريش” نشان دهنده اطلاع اروپاييان از تاتو است.
در ايران نيز “تاتو” با نام”خالکوبي” سابقه اي طولاني دارد. پنجاه سال پيش تاتو در طبقه اي خاص رواج يافت و بزرگي تصوير انتخاب شده، افتخاري براي او محسوب مي شد.
پس از گذر از آن سال ها اكنون مي توان از منظري ديگر به تاتو نگريست و آن را راهي براي درمان “نقايص” مختلف چهره دانست.
دكتر زهرا حلاجي استاد دانشگاه و متخصص پوست و مو درباره انواع تاتو مي گويد:
“تاتو انواع مختلف و كاربردهاي متنوعي دارد. مي توان از يك منظر آن را تنها روشي براي تزيين، نشان دادن وابستگي شخص به گروه يا عقيده اي خاص، تنوع طلبي، آرايش دائمي و… دانست؛ اما از منظري ديگر مي توان آن را راهي براي پوشاندن و از بين بردن نقايص مختلف مانند نقايص مادرزادي يا اكتسابي دانست. اگر چه در ايران تاتو كردن، حتي از نگاه يك روش درماني باز هم توسط پزشكان انجام نشده و يا بسيار به ندرت انجام مي شود، اما نمي توان منكر فوايد درماني آن براي افراد نيازمند شد.”
تاتوي لب
تاتوي لب روشي درماني براي رفع نقص افرادي است كه به دلايل مادرزادي يا اكتسابي “خط لب” خويش را از دست داده اند. به طور مثال در افراد “لب شكري” پس از درمان نقص اصلي، مي توان از تاتو كردن براي ترميم “خط لب” بهره برد. علاوه بر اين ممكن است فرد به دليل تصادف، سوختگي، جراحت، عمل هاي جراحي و … دچار نقص شود كه مي توان با استفاده از تاتو آن را برطرف ساخت.
تاتوي ابرو
تاتوي ابرو نيز كاربردي درماني براي افرادي كه به دلايل مختلف ابروي خويش را از دست داده اند يا دچار نقص مادرزادي هستند، محسوب مي شود و از بارزترين نمونه هاي آن مي توان به بيماراني اشاره كرد كه بر اثر”شيمي درماني” ابروي خود را از دست داده اند.
تاتوي چشم
تاتوي چشم نيز براي رفع نقص هايي چون افتادگي چشم، افتادگي پلك ، آسيب و جراحت و … به كار مي رود.
آمار متقاضيان “تاتو”
آمار دقيقي از تعداد افراد خواهان تاتو در دست نيست، اما انواع مختلف تاتو شامل تاتو دكوراتيو، لب، ابرو و چشم در ايران نيز مانند ساير كشورها طرفداران فراواني دارد. اما مي توان به اين نكته اشاره كرد كه در ايران، تعداد افرادي كه براي درمان، تاتو مي كنند بيش از افرادي است كه “تاتوي دكوراتيو” انجام مي دهند. اغلب مراجعه کنندگان، زن هستند، چرا كه زيبايي براي اين قشر بيش از مردان و كودكان مطرح است.
تاتو با استفاده از سوزن مخصوص تاتو يا “سوزن الكتريكي” و تزريق جوهر رنگي در لايه مياني پوست انجام مي شود.
استفاده از اشياي نوك تيز به جاي سوزن الكتريكي و رنگ هاي غير بهداشتي و نامناسب به جاي رنگ هاي مرغوب، بسيار خطرناك بوده و مشكلات حادي براي شخص ايجاد مي كند. در مراكزي كه به طور علمي و بهداشتي تاتو مي كنند، از سوزن الكتريكي و رنگ هاي استاندارد استفاده مي شود.
برای مشاهده ادامه مطلب , به منبع اصلی مراجعه کنید ….
