در مطلب قبلی همون طور که دیدید به سوالات و عناوین کلیشه ای اشاره داشتم از اینکه چقدر به سلامتی خود اهمیت میدیم . از اونجایی که دلم نمیخواست مثل خیلی ها از مشوقان بی عمل باشم و نظر خوانندگان رو به چیزی که خودم هم رعایتش نمیکنم جلب کنم, اینه که تصمیم گرفتم یه چکاپ کامل از خودم بگیرم .اونم به مناسبت ” روز جهانی بهداشت و سلامت ” در سال 2008.
خصوصا که مدتی بود (1 سالی شده گمونم ) به خاطر مشغله های کاری بسیار کمتر هم به خودم میرسیدم .بگذریم , متخصص هایی که عادت دارم برای چکاپ برم اینا هستند :
- متخصص چشم (چون خیلی با کامپیوتر و.. کار میکنم )
- متخصص داخلی ( که یه عالمه آزمایش مینویسه
) - متخصص اعصاب ( امسال اضافه کردم برای احتیاط چون کار دولتی دارم … ! و مشکلات زیاد شده دیگه)
- متخصص قلب و عروق
- متخصص ارتوپد (چون یه کوچولو گرفتگی عضلاتی کتف گرفتم بخاطر کامپیوتر )
- دندان پزشک
از این بگذریم که با چه مصیبتی از دکتران متخصص آشنا وقت گرفتم (البته اونایی که شد !) … از اونجایی که بدون برنامه ریزی قبلی اقدام کرده بودم , در شرایطی واقع شدم که ساعاتی رو در مطلب پزشکان محترم منتظر بمونم تا نوبت به ما هم برسه … چقدر برام جالب بود . اخه همون طور که گفتم مدتی از این محیط ها دور بودم . بیمار های مختلفی رو میدیدم که از اقشار گوناگون جامعه بودند . خیلی ها هم مثل من که منتظر نویبتشون بودند یا مجله ای چیزی میخوندند و یا با کنار دستیشون رابطه ای برقرار کرده و صحبت هایی در موضوعات روزمره داشتن که بنده هم مجبورا در این مکان ها محکوم به شنیدمنشون بودم . البته این نوع محکومیت ها برام جالبه چرا که بیشتر با محیط اطرافم و مردم اشنا تر میشم .
در این میان هم هر از چند گاهی نیم نگاهی به وضعیت دخل و خرج مطلب مینداختم تا ببینم تفاوت اونایی که مثل من بیمه نیستند (به خاطر اینکه سنم بالای 18 ساله و کار دولتی و شرکتی رسمی نداشتم …. البته تا آخر سال پیش) و اونایی که بیمه هستند , رو ببینم . اخه حتی سال پیش سرما هم نخوردم تا برم دکتر و حسابی سیستم برام غریب شده بود .
خیلی برام جالب بود حتی برخی ها که بیمه هم بودند به ازمایش هایی تجویز میشدند که نسبتا هزینه های بالایی داشتند . حالا فکرشو کنین چیزایی مثل MRI و اسکن های ویزه که خوبم باهاشون آشنا نــیستم چقدر هزینه هاشون بالاست (فکر میکنم البته !)
بیشتر در این محیط باید از دیده هام حرف بزنم تا مستند باشه و نظر شخصیم رو زیاد دخیل نکنم …در بین چند نفری که با هم صحبت میکردند (در 3 تا مطبی که حضور داشتم) , بسیار گله مند از وضعیت معیشتیشون بودند . هر کدوم با وجودی که ظاهر عادی داشتند از مراحلی که طی کرده بودند بیشتر حرف میزدند و اشاره ای هم در برخی موارد به تورم داشتند ! حرف یکیشون برام خیلی جالب بود (اخه خیلی شنیده بودم قبلا نمونه هاشو ) : ” چطور میشه اخه وقتی شب میخوابی صبح بیدار میشی میبینی مرغ کیلویی 900 تومن گذاشته روش و گوشت 1200 تومن !” . بله و چیزاهای مثل این !
نفر بعدی که مادر پیرش رو آورده بود هم در همین مایه ها صحبت میکرد و میگفت که از شروع امسال پام همیشه تو مطب ها بوده .یا مادرم یا خواهرم و… و بسیار شاکی از هزینه ها .مثل اینکه سرپرست خونه و … ایشون بود گمونم .
وقتی رفته بودم پیش متخصص داخلی , یه آقایی رو دیدم که باید 4 لیتر مایع خاصی که دکتر تجویز کرده بود رو در بازه زمانی خاصی میخورد و فردا ناشتا میرفت آزمایش نفهمیدم موضوع چی بود اما وقتی هزینه ازمایش رو فرد سوال کرد (اونم با دفترچه بیمه !!) منشی گفت 95 هزار تومن + یه آزمایش جانبی دیگه به مبلغ 30 هزار تومن ! برام واقعا جالب بود . اینو داشته باشین چون آخر میخوام یه سوالی رو مطرح کنم !
بگذریم … از خودم بگم . امروز تنها تونستم تنها پیش مختصص های چشم و گوش (+حلق و بینی) و داخلی برم و ازمایش هایی که برخی رو باید فردا انجام بدم .فکر میکنید هزینه هاش چقدر شدند ؟ 21 تومن ویزیت ها + مجموع ازمایش هام گمونم با اونایی که فردا خواهم داشت 70 تومنی حداقل خواهد شد و یه کوچولو ویتامین و … که مهم نیست .
خودم میدونم که مثل سال پیش تیروئید و قند و کم خونی و چربی همه OK خواهند بود اما واقعا از یه چیز میترسیدم اونم چشمام بودند . سال پیش میزان استفاده از کامپیوترم چیزی بالا بود اونم وقت و بی وقت … حتی خیلی موقع ها تا صبح و… اینه نگران بودم … اما در کمال تعجب وقتی معاینه دکتر تموم شد دیدم گفت
همیشه پیش همین دکتر مقدم میرم ) من واقعا چشمی مثل چشم خانواده شما ندیدم .خستگی مشهوده اما کاملا سالمه و تغییری نداشتی !! گفتم مگه میشه من پدر چشمامو در آوردم .گفت : اگه قرار بود چشم با یک سال کار مداوم مشکل دار بشه که کار ما ادما با کرام الکاتبینه !
خیالم راحت راحت شد و بعدشم که رفتم متخصص گوش و حلق که کاملا سرکاری بود . چون من اصلا از این نوع مشکلات نداشتم تا حالا.
پس از اون هم اخر وقت رفتم متخصص داخلی که بسم اله … آزمایشا شروع شد … نمیدونم چند تا نوشته .اخه خیلیا با یه بار آزمایش خون مشخص میشه .اینه تعداد دقیقا دستم نیست . فردا همه چیز معلوم میشه (وضعیت قند خونم , چربی , فشارمم که گرفت خودش وکم خونی و عکس از قفسه سینه وگردنم و…چیزای دیگه که کلماتشون مناسب بیان نیست ) . اوه راستی یادم رفت ایدز و هپاتیت رو هم بگنجونید توش
) باور کنید از بس تبلیغ میکنن که ال و بل و آرایشگاه ها و… که بهتر دیدم اینا هم باشن …
فردا بعد اینا میرم قلب و عروقم یه نوار قلب خوشگل ازم بکشن ببینم اوضاع این قلب بیچاره در چه حالیه .خون به خونش کردم امسال
شاید همون روز برای دندونپزشکم وقت رزرو کنم .متخصص اعصابم که حله (البته فکر میکنم چون خیلیا امسال اعصابمو خرد کردند ! امیدوارم تاثیر خاصی نذاشته باشن
)
آخرشم میرم پیش متخصص ارتوپد که اوضاع گردن و کمرو وکتفمو که مقداری گرفتگی عضلاتی پیدا کرده رو چک کنه . و تمـــــــام !!
حالا یه سوال :
چیزی که در بیشتر مردم دیدم این بود که میزان تورم حسابی مراجعه به پزشکان رو در اونها کم کرده .مگر در زمان اضطرار و… باور کنید اگر به خیلی هاشون میگفتم که من خودم اومدم چکاپ فکر میکردن من پسر کدوم تاجرم !!! . حالا میخوام بپرسم با این هزینه های سرسام آور (ما که فقط معاینشو دیدم .خدا نکنه بیمار باشی وهی راهت اون ورا بیفته !) چقدر این فرهنگ چکاپ و رسیدن به وضعیت سلامت در میان ایرانی ها جا میفته !
ایا این در دراز مدت مشکل حادی رو ایجاد نخواهد کرد و نسل ایرانی ها رو دچار ضعف نخواهد کرد (البته اگر خیلی سخت بگیری!)
سوال دیگم اینه :
اونهایی که بچه ای , کسی رو دارن که یه بیماری ماندگار مثل صرع ..چه بدونم همین بنده خداهایی که تا اخر عمر با فرد میمونه و باید همیشه زیر درمان و مراقبت باشند , چقدر باید با این وضع تورم , خرج درمانشون کنند و بقیه اعضای خانواده چه آینده ای خواهند داشت ؟
خوشحال میشم در نظراتتون منو روشن تر کنید …
اینم از روز جهانی سلامت و بهداشت 2008 .تابعد ….











خوبه که یاداوری کردین منم برم یه سر…البته که یه نیمه چکاپ پارسال داشتم…اما امسال من نگران چشمامم اون هم دلیلش معلومه …کامپیوتر.
اما اینکه تورم بالاست درسته..وحشتناکه.و بعضی مواقع مجبوری بسوزی بسازی…اما برای بعضی بیماریها راه هایی هست. همین صرع. اولا بعضیهاش با مصرف داروهای مخصوص به صورت مرتب، بعد از چند سال خوب می شن. اما انجمنهایی هست برای این بیماران. انجمن صرع که عضو می شن بعد داروها و درمان رایگان یا با هزینه کم انجام میشه و یه سری امکانات دیگه…یا تو تلوزیون می گفت برای بیماران ms یه انجمنی هست..که کمک به هزینه درمان و امکانات مثل گردش..تور مسافرت..اینترنت رایگان…این چیزا خلاصه…
امیدوارم هیچ کس کارش به دکتر و بیمارستان نکشه..من که از بیمارستان متنفرم…
اما یه عقیده دارم که :
بدترین درد جسمی بیماری و مریضی
بدترین درد روحی از دست دادن کسی هست که دوسش داری
انشالله هیچکس دچار هیچکدومش نشه….آمــــــــــــــــــــــــــــــین
من ندارم ولی لابد خدا تومن!
……………………….